دیوارنگاره جدید شیراز؛ بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در پاسخ به اظهارات روبیو

دیوارنگاره جدید نصبشده در شیراز با الهام از سنگنگاره تاریخی بیستون طراحی شده است؛ اثری که حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح شکل گرفته و در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.
این دیوارنگاره، بازخوانی تصویری اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم این اقتدار در دوران معاصر است. در طراحی آن تلاش شده است با استفاده از زبان هنر، روایتی از تاریخ، حاکمیت ملی و ایستادگی ایران در برابر تهدیدها ارائه شود؛ روایتی که در واکنش به آنچه در متن اثر، گزافهگوییهای روبیو درباره ایران توصیف شده، شکل گرفته است.
در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شدهاند؛ طنابی که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب با ارجاع مستقیم به سنگنگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.
در سوی دیگر این اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و چهرهای از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده میشوند. بر اساس توضیح ارائهشده درباره دیوارنگاره، این سه شخصیت نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران هستند: میدان، دیپلماسی و مردم.
قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، بهعنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این دیدگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل میگیرد. در این روایت، دولت از ملت جدا دیده نمیشود؛ بلکه مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جداییناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند.
در ادامه این اثر، جملهای نیز آمده است که برگرفته از توییت آقای محسن رضایی عنوان شده است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید میکند.
هدف از خلق این دیوارنگاره، صرفاً پاسخگویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نشده است. در توضیح ایده اثر آمده است که سازندگان آن تلاش کردهاند با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، پیوند میان گذشته و امروز ایران را نشان دهند.
بر همین اساس، دیوارنگاره شیراز اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم را مفاهیمی میداند که ریشههایی عمیق در تاریخ ایران دارند. استفاده از عناصر برگرفته از بیستون در کنار چهرهها و نمادهای معاصر، چارچوب اصلی این روایت تصویری را شکل داده است.










